Het WAAROM achter het waarom..

Gepubliceerd op 11 maart 2020 om 08:42

Dagboek mijmeringen....

 

Ik kopieer een stukje uit mijn dagboek...

 

3 maart 2020

Eindelijk zon....ik had de laatste tijd toch wel een dipje (al zijn mijn dipjes relatief hoor)...Nu, vanmiddag, met het heerlijke zonnetje en het toenemende licht 's ochtends als ik de paarden voer en 'doe', realiseer ik me weer WAAROM ik doe wat ik doe, deze plek, de paarden, de moestuin, de scholingen wat betreft de coachings, de yogatrainingen om les te gaan geven, het Nomadenhuisje voor gasten, het plantgoed wat nog grotendeels staat te wachten.....Ik zag het even allemaal niet meer, en zag en voelde alleen maar werk....

Maar zonneschijn en zonnewarmte doen wonderen, alles wordt lichter, zachter, mooier, en daar krijg ik echt veel inspiratie en zin van! Er zijn periodes nodig van opbouw en bezinning / creatie. Workshops en straks retraites met yoga en paardencoaching...dát is uiteindelijk het idee.

 

11 maart 2020

Een vraag speelt een tijdje in m'n gedachten, zo terloops, zo nu en dan, en dat is het WAAROM áchter het WAAROM waar ik eerder over schreef. Dat ik weer zag waarom ik doe wat ik doe hier aan huis met paarden, yogatrainingen ontvangen om straks te geven, coachings, workshop(ambities) etc...Maar waarom?

Een paar jaar geleden schreef ik (in mijn dagboek) over het 'alles omvattende plan' ...(dat is nog steeds een leuk gegeven); alles wat er is om me heen en in me aan elkaar verbinden, er een geheel van maken. En daarmee dienend zijn. Dit voelde als een mooie weg, het juiste pad...Dat voelde ik vanuit mijn hart. Maar het was nog helemaal niet concreet...op het moment dat ik dat voelde..
Op dit moment weet ik niet wat mijn motivatie is, de grote drive waar ik eerder over sprak....Is die ingegeven door mijn hart? of door mijn ego?


Ik merk dat gaandeweg het realiseren van wat ik zou willen, het anders is dan dat het leek (of course ...zoals met álles; niets is wat het lijkt). En natuurlijk zijn er prachtige momenten in deze weg, mooie momenten van inzicht, en vooral contact tussen mens en mens, mens en paard. Dat zijn de momenten waar ik van geniet, de momenten van 'daarom'.....

 

(En dan toch die) 'maar' er ligt heel erg veel tussen....heel veel ruis....Ik kan de ruis nog niet definieren...Ik stel me de vraag van het waarom achter het waarom, en het antwoord is traag. Ik zie wat er gebeurt, en laat de ideeen erover los...de tijd / het al / het (n)iets? Wat dan ook maakt uit wat er gebeurt, en dat is niet helemaal los te zien van de eerder genomen besluiten (in mij) die ik nog niet verwoord en waar ik niet zoveel invloed op heb...als het me gegund wordt. We zullen zien.


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.